ประวัติวิทยาลัยการฝึกหัดครู

            วิทยาลัยการฝึกหัดครูเป็นหน่วยงานเทียบเท่าคณะของมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร ซึ่งเป็นสถาบันการผลิตครูแห่งแรกของประเทศ  โดยได้รับการสถาปนาโดยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ในนาม “โรงเรียนฝึกหัดอาจารย์” ในปี พ.ศ. 2435

               ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2509 กระทรวงศึกษาธิการได้ยกฐานะโรงเรียนฝึกหัดครูพระนครขึ้นเป็น “วิทยาลัยครูพระนคร” และในปี พ.ศ. 2518 ได้ประกาศใช้พระราชบัญญัติวิทยาลัยครู เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518  มีผลทำให้วิทยาลัยครูพระนครสามารถเปิดสอนได้ถึงระดับปริญญาตรี ทำให้นักศึกษาที่เรียนหลักสูตรประโยคครูอุดมศึกษาตั้งแต่ พ.ศ. 2517 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาครุศาสตรบัณฑิต (ค.บ.) ต่อมา พ.ศ. 2527 ได้ประกาศใช้พระราชบัญญัติวิทยาลัยครู (ฉบับที่ 2) ซึ่งเป็นฉบับแก้ไขเพิ่มเติม จึงสามารถเปิดสอนสาขาวิชาการอื่นนอกเหนือจากวิชาชีพครู

           จากนั้น พ.ศ. 2538 ได้เปลี่ยนสถานะจากวิทยาลัยครูพระนครเป็น “สถาบันราชภัฏพระนคร” โดยคณะครุศาสตร์จัดการเรียนการสอนสาขาวิชาประถมศึกษา และจัดการเรียนการสอนรายวิชาชีพครูให้กับนักศึกษาในคณะอื่นที่เรียนหลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต และต่อมา พ.ศ. 2547 จึงได้เปลี่ยนชื่อเป็น “มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร” คณะครุศาสตร์เปลี่ยนชื่อเป็นวิทยาลัยการฝึกหัดครู และหลักสูตรครุศาสตร์ทั้งหมดที่สังกัดในคณะต่างๆ ย้ายมาสังกัดวิทยาลัยการฝึกหัดครู

          ในปัจจุบันเปิดสอนระดับปริญญาตรี 14 สาขาวิชา ระดับปริญญาโท 4 สาขา และหลักสูตรประกาศนียบัตรบัณฑิตวิชาชีพครู 1 หลักสูตร มีนักศึกษาทั้งหมดจำนวน 1,669  คน รางวัลที่ได้รับในอดีตเด่น ๆ นายนิวัต มวยทองดี เข้ารับพระราชทานรางวัล “นิสิตนักศึกษาแห่งชาติ ทางครุศาสตร์/ศึกษาศาสตร์” จากสมเด็จพระเทพฯ สภาคณบดีครุศาสตร์/ศึกษาศาสตร์แห่งประเทศไทย โดยใช้ระบบการคัดเลือกผู้เรียนที่ได้มาตรฐานและมุ่งผลิตครูที่มีคุณภาพอย่างต่อเนื่องและยั่งยืน